Krajobrazowe szachy. Nauka projektowania i empatii

W Krajobrazowe Szachy gra się w ciszy. Językiem komunikacji między graczami jest język krajobrazu. Szachownicę zastępuje plansza przypominająca plac budowy. Zamiast czarno-białych figur i pionków do gry używa się kolorowych klocków w kształcie drzew, krzewów, ławek, rzeźb, elementów architektury, jeziorek i stawów. W planszówkę uczącą tworzenia funkcjonalnego i estetycznego krajobrazu, a przy tym empatii, z jej twórcami zagrała Klaudia Kowalczyk.