Poszukiwacze politycznego złota 137

Inflacja głupoty

W ostatnim czasie można odnieść wrażenie (jakkolwiek cynicznie to nie brzmi), iż dobra passa w postaci serii wydarzeń, pozwalających w niewybredny sposób atakować obecnie rządzących dla PiS wciąż trwa. Po niedawnych oskarżeniach o doprowadzenie do śmierci Barbary Skrzypek i bezwzględne próby wykorzystania jej do celów czysto politycznych, teraz partia Jarosława Kaczyńskiego postanowiła chwycić się kolejnej okazji do podgrzewania negatywnych emocji - aktualnie w sprawie związanej z Ryszardem Cybą (zabójcą Marka Rosiaka), któremu to ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający dalsze przebywanie w zakładzie karnym sąd zawiesił odbywanie kary. PiS i sprzyjające im media nagłaśniają sprawę, jako celowe działanie, używając sformułowań typu "Tusk wypuścił Cybę na wolność" - oczywiście jest to czystą manipulacją i grą przedwyborczą, tym razem wykorzystującą tragiczną śmierć byłego działacza.

Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak przyglądają się uważnie tej sprawie oraz sekwencji działań, jakie zostały podjęte, zastanawiając się, czy wszystkie procedury zadziałały, jak powinny. Na jakiej podstawie Ryszard Cyba został początkowo umieszczony w ośrodku dla osób bezdomnych? Czy powinien być on pozostawiony bez nadzoru straży więziennej bądź innych, ale doświadczonych w postępowaniu z przestępcami służb? Czy polskie prawo faktycznie nie przewidziało rozsądnych i całkowicie bezpiecznych (zarówno dla skazanego, jak i otoczenia) rozwiązań dla tego typu sytuacji?

W tym tygodniu Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję o nieuwzględnieniu wniosku o zastosowanie aresztu wobec Zbigniewa Ziobry, złożonego przez komisję ds. Pegasusa dokładnie dwa miesiące wcześniej po dość kuriozalnych wydarzeniach, związanych z próbą doprowadzenia tegoż na posiedzenie celem przeprowadzenia przesłuchania. Poza faktem, iż postanowienie to w znacznym stopniu kompromituje całą komisję, to szczególnie uderza w jej przewodniczącą - Magdalenę Srokę, której to sędzia Anna Ptaszek zarzuciła kłamstwo, dotyczące deklaracji zaczekania komisji na doprowadzenie świadka, jaką miała złożyć wobec policjantów. W efekcie Zbigniew Ziobro znowu triumfuje, komisja musi rozpoczynać procedurę wezwań od nowa, czyli ten serial będzie trwał jeszcze przez wiele miesięcy, a może i lat... Czy komisja uzna swój błąd? Jaka jest jej wiarygodność, wobec faktu, iż w momencie, gdy kluczowy świadek (jak tygodniami twierdzili jej członkowie) jest tuż obok, ta nerwowo zamyka posiedzenie i nawet nie próbuje go przesłuchać?

Nie da się także pozostawić bez komentarza kontrowersyjnego wywiadu, jakiego Sławomir Mentzen udzielił Krzysztofowi Stanowskiemu, w którym to przedstawiał swoje pomysły m.in. na "rozwiązanie" problemów służby zdrowia, obowiązkowo płatne studia, a także powrócił w nim temat bicia dzieci - w tej sprawie kandydat niestety nie zmienił zdania. Najwięcej emocji wywołała jednak jego absolutnie bezkompromisowa deklaracja, zmierzająca zresztą wprost do dalszego zaostrzenia prawa aborcyjnego, gdyż nie jest dla niego żadną przesłanką cierpienie kobiety/dziewczyny, która została zgwałcona i nosi w sobie dziecko swojego oprawcy - dla niego jest to tylko pewien rodzaj "nieprzyjemności".

I na koniec o dalszym ciągu nagonki i szczucia na osoby o innym kolorze skóry przez członków PiS i Konfederacji oraz o wyborczych apelach kandydatów do Adama Glapińskiego o obniżenie stóp procentowych. Czy są one faktycznie uzasadnione i czy na pewno to jest dobry moment na takie działanie?