Poszukiwacze politycznego złota 162

"Olbrzym znów zasnął?" 

W związku z tym, że najnowszy odcinek został nagrany 15 października — dokładnie w drugą rocznicę zwycięstwa w wyborach parlamentarnych koalicji demokratycznej — tematem przewodnim jest analiza tego, co przez te dwa lata rządów się wydarzyło.
Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak wnikliwie przyglądają się deklaracjom obecnie rządzących, zawartym w umowie koalicyjnej, omawiając po kolei każdy z 24 punktów, w których tak wiele obiecywano wyborcom.

Czy biorąc pod uwagę minione dwa lata, można uznać, że rządzący dotrzymali słowa?
Czy zrobili wszystko, co było możliwe, aby zrealizować choćby sztandarowe obietnice, które miały zostać spełnione po wygranej?
Jak wiele zmieniło się w polityce i pracy poszczególnych ministerstw? Którym z nich udało się choćby częściowo dotrzymać zapewnień kampanijnych?
Co dokładnie się udało osiągnąć, a czego nie udało się zrealizować przez koalicję 15 października?

Czy tak wielu flagowych spraw — jak liberalizacja prawa aborcyjnego, asystencja osobista, polityka klimatyczna, przywrócenie praworządności czy naprawienie szkód, jakie wyrządził przedsiębiorcom „Polski Ład” — naprawdę nie udało się wprowadzić z powodu prezydenta?
A może przyczyną był brak przygotowania i determinacji?
Jaki jest ostateczny bilans tych rozliczeń?
W ilu obszarach rząd dotrzymał słowa i zrealizował to, co obiecywał?

Jak czują się dziś wyborcy, którzy dwa lata temu tak licznie poszli do urn — nie tylko po to, by odsunąć Zjednoczoną Prawicę od władzy, ale też, a może przede wszystkim dlatego, że dano im nadzieję i wiarę, że w Polsce może być inaczej, lepiej?
Czy dziś również z taką determinacją jak tamtej pamiętnej nocy czekaliby godzinami, żeby oddać głos?

Ten rocznicowy odcinek jest swoistym podsumowaniem tego, co miało być, a nie ma; czego miało nie być, a jest; a także tego, na co mieliśmy nadzieję — lecz możliwe, że jest już za późno...

Odbył się również wiec PiS, na którym Jarosław Kaczyński — zgodnie ze swoją ulubioną zasadą „dziel i rządź” — z jednej strony wychwalał Roberta Bąkiewicza (słowami, w które trudno uwierzyć), z drugiej zaś namaścił na potencjalnego przyszłego premiera Przemysława Czarnka.
Skandalicznych słów wykrzykiwanych ze sceny przez samozwańczego „obrońcę polskich granic” nie warto przytaczać — wystarczy wspomnieć, że już zajęła się nimi prokuratura.

Co może oznaczać taki dobór osobowości wokół prezesa?
Czy Klaudiusz Slezak ma rację, dostrzegając w tym szaleństwie metodę?
Kto ma być prawdziwym adresatem tak skrajnie radykalnych poglądów i coraz brutalniejszych wezwań?
Jak zdeterminowany jest Jarosław Kaczyński i czy lista jego głównych wrogów na scenie politycznej właśnie się poszerzyła?
Czy przez kolejne dwa lata będziemy świadkami coraz ostrzejszej rywalizacji między PiS a Konfederacją?

Z wielkim żalem przyjęliśmy w tym tygodniu wiadomość o śmierci prof. Adama Strzembosza — człowieka niezłomnego, prawego i przyzwoitego, który był i, miejmy nadzieję, pozostanie autorytetem dla wielu pokoleń.
Bez wątpienia jednej z najjaśniejszych postaci w historii współczesnej Polski.

Będzie też o zawieszeniu broni, do którego doszło w wyniku porozumienia zawartego między Izraelem a Hamasem.
Jakie są cienie i wątpliwości związane z tym układem?
Czy poznamy kiedyś szczegóły negocjacji i wzajemnych ustaleń ze szczytu w Szarm el-Szejk?
Czy Gaza ma szansę na odbudowę i czy Palestyna realnie może stać się niepodległym państwem?

A na koniec — dość mroczne proroctwo Klaudiusza Slezaka dotyczące tego, co może się wydarzyć za dwa lata, jeśli nic się nie zmieni, a przywoływany przez Donalda Tuska w kampanii „olbrzym, który się obudził” znów zapadnie w sen...