Poszukiwacze politycznego złota 182

Bardzo poważny prima aprilis

Choć czasem zdawać by się mogło, że w polskiej polityce prima aprilis trwa przez cały rok, to okazało się, iż Karol Nawrocki potrafi w dość oryginalny sposób uczcić ten dzień. Postanowił on bowiem zaprosić do swego pałacu (w celu odebrania ślubowania) dwoje z grona sędziów mających zasiadać w Trybunale Konstytucyjnym. Stało się to, pomimo że wybór wszystkich sześciorga odbył się na mocy prawa uchwalonego przez PiS i zostali oni wybrani w tym samym czasie, a prezydent nie ma prawa do decydowania o tym, od kogo odbierze przysięgę, a od kogo nie. W końcu to już nie pierwszy polski prezydent, który uzurpuje sobie do tego prawo. O co chodzi Karolowi Nawrockiemu? W czym - w jego oczach - tych dwoje sędziów jest lepszych od pozostałych czworga? Czy już zawsze będziemy mieli dwie równoległe narracje i trybunały, czy może jest jakaś szansa na rozmowy o resecie konstytucyjnym, aby wyjść z tego chaosu prawnego, w jakim tkwimy od lat?

Coraz liczniejsze kuriozalne występy Donalda Trumpa można by uznać za całkiem zabawne, gdyby nie fakt, że to jeden z głównych światowych przywódców, który podobnie bawi się pokojem i wojną, czyli niszczeniem ładu ustalonego po II wojnie światowej. Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak komentują ostatnie działania prezydenta USA, ze szczególnym uwzględnieniem jego wypowiedzi kierowanych do sojuszników w związku z brakiem oczekiwanego wsparcia z ich strony, zarówno w prowadzeniu wywołanej przez siebie wojny, jak i odblokowaniu cieśniny Ormuz. Według doniesień medialnych Stany Zjednoczone miały nawet zaapelować do Polski o przekazanie jednej z dwóch baterii patriot (łącznie z amunicją) na Bliski Wschód, bo tam są rzekomo bardziej potrzebne. Jakie wnioski się nasuwają, gdy widzimy działania Donalda Trumpa? Czemu przypomina się widok Władimira Putina na czerwonym dywanie i oklaskującego go prezydenta USA? Jak niepokojące mogą być nieoficjalne umowy tychże dla przyszłości Polski, całej Europy i świata?

Jedną z konsekwencji zablokowania cieśniny Ormuz jest wzrost cen ropy, czego nie przewidział chyba tylko prezydent USA, atakując Iran we współpracy z Izraelem. Czy rząd sprawnie zareagował na podwyżkę cen, aby zapobiec inflacji? Czy może - jak twierdzi opozycja - za późno? I choć ręczne sterowanie cenami paliw w innych warunkach należałoby potępić, to czy na pewno rządzący mieli jakieś inne wyjście niż zainterweniować?

W sejmie podjęto próbę odrzucenia prezydenckiego weta dotyczącego nowelizacji KPK, którym to Karol Nawrocki naraził się nawet własnemu środowisku kiboli stadionowych. Zgodnie z przewidywaniami wielu, nie udało się go odrzucić, za to PiS zdominowało debatę (jak i każdą inną rozmowę w tym czasie) konsekwentną - aczkolwiek nieprawdziwą - narracją, że jest to próba ukrycia tuszowania afery pedofilsko - zoofilskiej z Kłodzka. Opozycja postanowiła wykorzystać maksymalnie do gry politycznej tę niezwykle odrażającą historię pary dewiantów, z powodu dawnej przynależności skazanej kobiety do kłodzkich struktur PO. Pomijając jak niesprawiedliwym i nieuczciwym jest oskarżanie całego środowiska politycznego o skłonności pedofilskie czy zoofilskie, historia ta pokazuje, że część polityków niczego się nie nauczyła po tragicznej śmierci Mikołaja Filiksa. Czy w polskiej polityce naprawdę nie ma już żadnych granic? Czy nawet wobec dzieci, zwłaszcza już raz skrzywdzonych, tak ciężko jest wzbudzić w sobie empatię? W jaki sposób państwo powinno chronić ofiary tak okrutnych przestępstw przed powtórnym skrzywdzeniem poprzez ich stygmatyzację?

Na koniec o dużo podróżującym ostatnio Karolu Nawrockim i owocach jego zagranicznych wizyt, oraz o występie w Dallas na zjeździe międzynarodowej prawicy (CPAC 2026), który to chyba jednak nie okazał się dla niego sukcesem z powodu małej widowni, szczególnie przy jednoczesnej absencji realnie liczących się polityków. Dlaczego prezydent Polski sam się deprecjonuje i w jakim celu tam pojechał? Czy skłoni go to do jakiejś refleksji na przyszłość?