Poszukiwacze politycznego złota 116

"Polityka w czasach powodzi" 

Odcinek rozpoczyna się w Ministerstwie Klimatu, ponieważ wraca temat tzw. ustawy wiatrakowej, która pojawia się i znika, zwykle z powodu nie do końca przemyślanych zapisów, budzących sporo emocji. Min. P. Hennig - Kloska zdaje się zresztą od jakiegoś czasu w tym specjalizować, gdyż jej konferencja w Opolu, na której prezentowała propozycje pomocy dla dotkniętych powodzią, przedstawione w tak newralgicznym i delikatnym momencie, także wzbudziła dość burzliwe reakcje, nawet wśród koalicjantów z Trzeciej Drogi, ze szczególnym uwzględnieniem niedowierzania i oburzenia P. Zgorzelskiego. Co się stało z ekologicznymi postulatami Polski 2050 i dlaczego dr Katarzyna Kasia widzi Trzecią Drogę, jako "laboratorium rozpadu i konfliktu"?. O tym dlaczego po ostatnich 8 latach, może nas tak bardzo dziwić spokój w Ministerstwie Zdrowia. Premier
D. Tusk powołał, a raczej wezwał z Parlamentu Europejskiego, po niespełna trzech miesiącach, M. Kierwińskiego na stanowisko pełnomocnika
ds. odbudowy po powodzi. Klaudiusz Slezak zastanawia się, na ile jest to kwestia zaufania, a na ile może być to spowodowane innymi czynnikami, dotyczącymi relacji między panami. Przy okazji tego powrotu, nawet prezydent wyraża zniecierpliwienie, gdyż chciałby jak najszybciej podpisać jego nominację. Żal trochę, że nie przełoży się ta niecierpliwość na podpisywanie ustaw. Dowiadujemy się także o jednej z tajemnic Radia Nowy Świat, czyli czym Klaudiusz Slezak dręczy kolegów. Pojawiają się dość odważne tezy: co łączy A. Dudę z królową Elżbietą II?, jak również co odróżnia go od prezydenta Czech?. Prowadzący zastanawiają się, czy wizyta prezydenta na zalanych terenach powinna była odbyć się wcześniej, czy mogłaby ona zakłócić pracę służb, a może okazałaby wsparcie i dodała otuchy mieszkańcom, którym woda zabrała nieraz wszystko, także nadzieję. Będzie również o stale rosnącym znaczeniu obuwia w polskiej polityce. O tym, że nawet, jak się jest tak bardzo zdeterminowanym do nieustannej krytyki rządu jak M. Błaszczak, nie zwalnia to z obowiązku sprawdzania źródeł informacji, zanim zacznie się opowiadać na konferencji nieprawdziwe historie, a zwłaszcza te nie licujące z szacunkiem dla zmarłych ofiar powodzi. W kontekście niedawnej tragedii, jaka miała miejsce się w Warszawie, gdzie młody ojciec został pozbawiony życia a matka z dwójką dzieci nadal przebywa w szpitalu, Klaudiusz Slezak przedstawia swoje zdanie na temat, tego w jaki sposób powinni być traktowani ci, którzy do takich dramatów doprowadzają przez swoją głupotę i nieodpowiedzialność. Czemu musimy się w końcu nauczyć jako społeczeństwo, nazywać rzeczy po imieniu i odróżniać radykalnie pojęcie wypadku od zabójstwa drogowego.
Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak zastanawiają się, czemu nie doszło do zapowiadanego spotkania A. Dudy z D. Trumpem  i czy może ten drugi miał się czego obawiać ze strony polskiego prezydenta. O polskim wątku, który od debaty dwojga kandydatów, jest wciąż obecny w kampanii amerykańskiej. O tym, czy z powodu feminatywów, przy pomocy Krajowej Rady Sądownictwa, uda się zdelegalizować rząd. To prowadzi do smutnej refleksji nad tym wszystkim, co się wydarzyło w naszym kraju w kontekście prawno - instytucjonalnym, ze szczególnym uwzględnieniem zniszczenia autorytetu Trybunału Konstytucyjnego i uczynienia z niego partyjnej przybudówki. Dr Katarzyna Kasia dzieli się wątpliwościami i niepokojem, czy zmuszanie Z. Ziobro do zeznań przed komisją pegazusową, nie będzie okazją do tworzenia kolejnego mitu ofiary i bohatera, których i tak nam już nie brakuje, odkąd prokuratura zaczęła działać. I na sam koniec dowiadujemy się co Klaudiusz Slezak myśli o transmisjach sztabów kryzysowych.