Poszukiwacze politycznego złota 159

"Dziwne stany Ameryki"

Podobnie jak w ubiegłym tygodniu, głównym tematem pozostaje kwestia zagrożeń dla naszego kraju ze strony Rosji. Mimo powagi sytuacji nie ustają wewnętrzne spory, które nasiliły się jeszcze bardziej po informacji, że w Wyrykach – gdzie początkowo sądzono, iż na budynek mieszkalny miał spaść dron – przyczyną uszkodzeń okazały się odłamki rakiety wystrzelonej przez samolot F-16. Natychmiast pojawił się spór i pytanie, jakimi informacjami dysponował Marcin Bosacki podczas omawiania tej kwestii na specjalnie zwołanej Radzie Bezpieczeństwa ONZ, a także o stan wiedzy samego prezydenta. MSZ utrzymywało, że notatka w tej sprawie została niezwłocznie przekazana m.in. do BBN, którego przedstawiciele zaprzeczyli jednak, jakoby ją otrzymali.

Na tym krajowe rozgrywki się nie kończą. Polem do utarczek słownych i wymiany złośliwości pomiędzy Karolem Nawrockim a Radosławem Sikorskim stała się również kwestia, kto z kim ma lecieć samolotem do Nowego Jorku na szczyt ONZ. Czy istniała tradycja, że obaj przedstawiciele władzy powinni udać się tam razem, czy też zasadne było niezaproszenie ministra spraw zagranicznych na pokład prezydenckiej maszyny? Czy w obliczu światowego niepokoju i niepewności główne ośrodki władzy powinny zajmować się takimi rzeczami, a tym bardziej wykorzystywać je do politycznej „nawalanki”? Czy nie byłoby lepiej skupić się na wspólnym interesie – polskiej racji stanu – i działać razem na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa obywatelom? To są dziś kwestie palące, zwłaszcza że w ostatnich dniach rosyjskie myśliwce naruszyły przestrzeń powietrzną Estonii w sposób, który nie pozostawiał złudzeń, że mogło to być pomyłką. W związku z tym wydarzeniem, jak i wcześniejszymi prowokacjami, pojawiły się opinie, iż należy rozważyć zestrzeliwanie rosyjskich obiektów naruszających przestrzeń powietrzną państw sąsiadujących. Czy zestrzelenie drona bądź samolotu faktycznie pomogłoby ograniczyć rosyjskie zapędy? Jak szybko Rosja będzie chciała to przetestować i czy taka strategia nie doprowadziłaby do dalszej eskalacji konfliktu? Co na ten temat myśli prezydent USA (chciałoby się dodać: na ten moment)?

Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak szczegółowo omawiają przemówienie, jakie Donald Trump wygłosił podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Na początku wezwał Europę do wywierania większej presji na Rosję w celu zakończenia wojny w Ukrainie oraz wstrzymania przez wszystkie kraje importu paliw kopalnych z terenów agresora – to akurat można uznać za racjonalny element wystąpienia. W dalszej części mówił jednak o tym, jak przywódcy europejscy niszczą swoje kraje, a czynią to – według niego – poprzez dwie kwestie: po pierwsze przyjmowanie migrantów i utratę nad nimi kontroli, po drugie uległość wobec „ideologii” dotyczącej „rzekomych” zmian klimatu i walki z globalnym ociepleniem. Opowiadał również o rzekomo zakończonych przez siebie licznych wojnach i konfliktach, choć zabrakło tu dwóch głównych, które miałby zakończyć – wojny Rosji z Ukrainą oraz konfliktu Izraela z Palestyną. Mówił o walce z przemytnikami, o rdzewiejących i pleśniejących wiatrakach, o „pięknym węglu”, a także o sukcesach w walce z migracją w USA.

Prowadzący zastanawiają się, jakie szanse mają te liczne absurdalne tezy i mijające się z prawdą historie na to, by obudzić ONZ i zmotywować ją do skutecznych działań, gdyż przez ostatnie lata organizacja ta sprawiała wrażenie bardziej klubu dyskusyjnego niż sprawczej instytucji. Jakie najważniejsze wnioski powinna wyciągnąć Europa z tego przemówienia? Czy można wierzyć deklaracjom Donalda Trumpa, skoro wielokrotnie udowadniał już zmienność swoich poglądów? Czy Polska powinna się obawiać, mając tak nieprzewidywalnego sojusznika?

W Warszawie po raz kolejny rozgorzała dyskusja na temat zasadności wprowadzenia nocnej prohibicji. Tym razem przebieg wydarzeń był zaskakujący, gdyż sprawa mogła wydawać się przesądzona – ze względu na liczne poparcie radnych, pozytywne wyniki konsultacji społecznych, opinii komisji oraz większości mieszkańców stolicy. Tymczasem „na ostatniej prostej” projekt został wycofany przez wnioskodawcę, czyli Rafała Trzaskowskiego. Co dokładnie się wydarzyło? Dlaczego prezydent Warszawy był zmuszony do wycofania projektu i z jakich powodów jego klub zamierzał głosować przeciw? Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak analizują tę sytuację, zastanawiając się nad jej „drugim dnem” i prawdziwymi powodami decyzji Trzaskowskiego, który zresztą nie był obecny na posiedzeniu. Kto tak naprawdę o tym zdecydował? Co nam to mówi o obecnej pozycji politycznej niedawnego kandydata na prezydenta Polski? Czy mogła to być kara za przegrane wybory? I czy zawsze rozgrywki polityczno-partyjne muszą dominować nad istotnymi interesami społecznymi?

Będzie także o wyborze nowego prezesa NIK, którym w dość zaskakujący sposób został Mariusz Haładyj; o kolejnych, równie skandalicznych co smutnych wydarzeniach w Trybunale Stanu; o merytorycznej konferencji Waldemara Żurka; a na zakończenie – o druzgocącym raporcie dotyczącym działalności Telewizji Publicznej pod rządami Jacka Kurskiego.