Poszukiwacze politycznego złota 186

Aby żyć siebie samego trzeba dać...

Wczoraj wydarzyło się to, na co czekaliśmy od lat i można było już tracić nadzieję, że się kiedykolwiek uda - Andrzej Poczobut odzyskał wolność po 5 latach spędzonych w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Jest to historia zarówno o człowieku niezłomnym i prawdziwym patriocie, ale także o tym, jak ważne jest współdziałanie pomiędzy państwami i ich służbami, którego owocami mogą być tak wielkie osiągnięcia. Dlaczego jego uwolnienie ma tak szczególne znaczenie? Czy ostatecznie będzie on za wszelką cenę, chciał powrócić na Białoruś? Czy ta sensacyjna informacja przyczyni się do przypomnienia, jak wielu jeszcze więźniów politycznych jest prześladowanych w białoruskich więzieniach i łagrach? I dlaczego nawet w tak podniosłym momencie nie może się obyć bez politycznej przepychanki "czyja to zasługa"?

W Stanach Zjednoczonych miał miejsce dość spektakularny, aczkolwiek - jak twierdzi wielu - wątpliwy zamach na prezydenta. Doszło do tego podczas gali Stowarzyszenia Korespondentów Białego Domu, co naturalnie zagwarantowało jeszcze większy rozgłos temu zdarzeniu. Czy faktycznie zamachowiec chciał zabić głowę państwa? A może jest to tylko sposób odwrócenia uwagi od konsekwencji popełnianych przez siebie błędów i próba bronienia się przed porażką w wyborach połówkowych przez Donalda Trumpa?

Na Cyprze odbył się szczyt Unii Europejskiej, podczas którego zdecydowano m.in. o odblokowaniu pomocy finansowej dla Ukrainy oraz przyjęto kolejny pakiet sankcji na Rosję. Wielkim nieobecnym tego spotkania okazał się Viktor Orban, który to (jak donoszą różne źródła) przebywa już w USA w związku z obawą przed konsekwencjami zapowiedzianych przez premiera elekta Węgier rozliczeń. Donald Tusk ostrzegał w swoim przemówieniu przed Rosją, jej ciągłą infiltracją i silnymi wpływami. Obawy te powtórzył także w wywiadzie dla "Financial Times", gdzie zastanawiał się także nad gwarancją pomocy ze strony Stanów Zjednoczonych w razie ataku na jeden z krajów NATO oraz zasugerował, że może do tego dojść już nie w perspektywie lat, ale miesięcy. Wywiad ten odbił się szerokim echem w międzynarodowych mediach, podkreślających, iż premier podważa lojalność największego sojusznika. Pytanie tylko, czy naprawdę powiedział on coś zaskakującego i czy tejże lojalności najbardziej nie podaje w wątpliwość Donald Trump, podczas swoich licznych, atakujących i deprecjonujących NATO wypowiedzi? Na ile konsekwentne mówienie wprost o groźbie wojny wpływa na politykę wewnętrzną i budowanie strategii przygotowywania obywateli? Czy przekazy premiera nie pozostają trochę w sprzeczności z brakiem realnych działań rządu w tej sprawie?

Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak przybliżają nam historię - dość krótkiej co by nie mówić - kariery Sławomira Cenckiewicza jako szefa BBN. O tym, jak do tego doszło, dlaczego nigdy nie powinien był nim zostać i skąd nagłe uznanie braku dostępu do informacji niejawnych za realną przeszkodę w sprawowaniu tejże funkcji? Czy poważny europejski kraj może sobie pozwolić na to, by na czele BBN stał człowiek, który nie może brać udziału w pełnych posiedzeniach Rady Bezpieczeństwa Narodowego ze względu na brak certyfikatu dostępu i to wszystko w obliczu realnego zagrożenia ze strony Rosji? Czy Karol Nawrocki naprawdę nie miał innego kandydata, spełniającego minimalne wymagania, bez wątpliwości co do posiadanych kompetencji i cieszącego się zaufaniem społecznym?

Ostatni czas jest dość trudny dla prezydenta, gdyż zaczynają go doganiać konsekwencje bezrefleksyjnego wetowania, do czego przyczyniła się afera z Zondacrypto, a której skutkom nawet nie próbował zapobiec, choćby przez podpisanie ustawy regulującej rynek kryptowalut. Być może udałoby się choć trochę zabezpieczyć oszczędności obywateli, którzy - jak wszystko na to wskazuje - mają teraz raczej zerowe szanse na odzyskanie swoich pieniędzy.

Mimo podziału w dawnej partii Szymona Hołowni wciąż wrze. Przeciwnicy Pauliny Henning-Kloski wzywają ją do wyjaśnień przed posiedzeniem sejmu, mającym zdecydować o jej ewentualnym odwołaniu. W zasadzie szantażują głosowaniem przeciwko niej - jakby zupełnie nie rozumieli na czym polega bycie w koalicji rządzącej. Opozycja chce także odwołania Jolanty Sobierańskiej-Grendy, której doświadczenie w zarządzaniu i apolityczność jeszcze nie przyniosły widocznych pozytywnych efektów. Przeciw niej jest wykorzystywana nawet ostatnia spektakularna zbiórka youtubera Łatwoganga, zbierającego pieniądze na walkę z rakiem dla dzieci. Prowadzący rozmawiają o sytuacji w ochronie zdrowia, szukając powodów jej obecnej kondycji oraz ewentualnych rozwiązań. Co jest prawdziwym problemem tego resortu? Czemu ciągłe dosypywanie pieniędzy do kasy NFZ nie rozwiązuje sytuacji? Co można by zmienić w zarządzaniu sektorem państwowym, aby nie napędzać zastępowania go prywatnym? Czy cięcia w wynagrodzeniach lekarzy to na pewno dobry pomysł, czy może jednak ryzyko?

Ten tydzień to także pożegnanie dwóch wyjątkowych osób, o których można już teraz można powiedzieć, że są nie do zastąpienia. Pierwsza z nich to Łukasz Litewka - człowiek o wyjątkowo wrażliwym sercu, wyjątkowy i zawsze gotowy do pomocy, młody, otwarty i uśmiechnięty - takim go zapamiętamy. Poseł, który w zasadzie przypomniał, jaka jest rola reprezentanta wyborców w sejmie. Pokazał, że polityka nie musi być brutalna, głośna i brudna, że można wejść do niej, aby czynić rzeczy naprawdę wielkie i jednoczyć ludzi w słusznej sprawie i działaniu, oraz że nie chodzi o sławę ani pieniądze, ale o skuteczność i walkę dla najsłabszych. Można powiedzieć, iż był on swoistym wcieleniem słów Stanisława Sojki "życie nie tylko po to jest, by brać; życie nie po to, by bezczynnie trwać i aby żyć siebie samego trzeba dać..."

Drugą wybitną osobą, którą stracił świat polityki jest Andrzej Olechowski, jeden z "trzech muszkieterów" - założycieli Platformy Obywatelskiej. Człowiek wielkiego formatu - takiego, jakiego tak bardzo dziś brakuje w polskim parlamentaryzmie. Jego spokój, klasa, kultura i doskonała znajomość spraw międzynarodowych pozwalały mu niewątpliwie osiągać założone cele dla dobra Polski, czym jednak nigdy nie epatował, ale po prostu "załatwiał sprawy". Niewątpliwie jest on jedną z tych wybitnych postaci historii, bez której Polska dziś nie byłaby taką, jaką jest ...