Poszukiwacze politycznego złota 196

Gra w zucha

Nieustająco dominującym tematem ostatnich dni jest to co dzieje się w PiS, a dokładniej jego rozpadu po tym, jak Mateusz Morawiecki ogłosił, iż nie zrezygnuje ze swojego stowarzyszenia "Rozwój Plus". Dr Katarzyna Kasia i Klaudiusz Slezak przypominają nam chronologię tegoż podziału, poczynając od uspokajających zapewnień Jarosława Kaczyńskiego, poprzez próbę wymuszenia podpisania tzw. lojalek i licznych wzajemnych inwektyw między zwolennikami obu stron, aż po analizę ostatnich zmian w ilości członków stronnictwa byłego premiera. Podczas gdy wydawało się, iż wszystko już zostało powiedziane i sytuacja jest dość jasna po deklaracji, iż wyłączenie buntowników z członkowska w partii będzie już tylko zwykłą formalnością, nastąpił kolejny zwrot akcji. Otóż podczas kolejnego posiedzenia Prezydium Komitetu Politycznego PiS finalnie do zapowiadanego wcześniej wyrzucenia frakcji Mateusza Morawieckiego nie doszło, co ewidentnie miało na celu utrudnienie mu dalszego głoszenia narracji o ich odgórnym wydaleniu. Był to, trzeba przyznać sprytny ruch ze strony prezesa, ponieważ po pierwsze zdejmuje z niego niejako odpowiedzialność za rozłam, a po drugie takie postawienie sprawy musiało już ostatecznie sprowokować Mateusza Morawieckiego do dalszych działań, aby nie tkwić w niezręcznym zawieszeniu. Dlatego też dziś ogłosił on powstanie nowego klubu parlamentarnego o nazwie tożsamej z jego stowarzyszeniem. Jakie to będzie miało realne konsekwencje dla największego dotąd klubu PiS? Czy ten rozwód można uznać za autentyczny i trwały, czy może jednak jest w jakimś stopniu reżyserowany i w kolejnych wyborach nastąpi wielkie pojednanie? Jak będą wyglądały teraz wzajemne stosunki pomiędzy członkami tych dwóch klubów, skoro wylało się już tak wiele brutalnych słów i oskarżeń? Na ile faktycznie Donald Tusk ma się z czego cieszyć i czy rozpad PiS nie spowoduje pewnych komplikacji w przyszłości również dla jego obozu politycznego?

W Wirtualnej Polsce pojawił się artykuł wskazujący na możliwość zaistnienia konfliktu interesów, dotyczący Ireneusza Grasia będącego współautorem ustawy o krótkoterminowym najmie, a który sam do niedawna był posiadaczem trzech niskometrażowych kawalerek. Nie zgadzał się on na wprowadzanie ograniczeń, jak choćby możliwość tworzenia stref wolnych od tego typu procederu, o co z drugiej strony konsekwentnie walczyła między innymi Katarzyna Pełczyńska- Nałęcz. Choć ustawa już została przyjęta przez sejm, to nagle Donald Tusk ogłosił, iż jednak wymaga ona poprawek i zobowiązał do ich przygotowania odpowiednich ministrów. Czy ta nagła volta premiera miała związek z ujawnionymi informacjami na temat wiceministra w jego rządzie? Czy przy tej okazji nie pokazał - oczywiście nie intencjonalnie, iż rząd potrafi akceptować ustawy nawet nie do końca przemyślane? Czy faktycznie uda się jeszcze włączyć do tejże ustawy rozwiązania, które będą chroniły obywateli zmagających się z negatywnymi skutkami takiego rodzaju wynajmu, który w zasadzie dotąd był niekontrolowany?

Prowadzący rozmawiają także o kolejnych przypadkach nasilającej się wciąż agresji wobec obywateli ukraińskich na kanwie ostatnich wydarzeń we Wrocławiu, ale także wcześniejszych i wciąż aktualnie zgłaszanych ataków. Jak powinni zachowywać się w tej sprawie politycy? Z jakich narzędzi można korzystać, aby maksymalnie zapobiegać takim sytuacjom? Dlaczego Karol Nawrocki milczy w tej sprawie? Czy jako prezydent nie powinien jasno zabrać głosu i wezwać do deeskalacji nastrojów antyukraińskich oraz potępić agresję? Tylko czy na pewno byłby w tym wiarygodny i czy znów nie zdenerwowałby swojego pierwotnego środowiska, które ewidentnie świetnie odnajduje się w tej patologicznej sytuacji? Chciałoby się wezwać prezydenta do odwagi wypowiedzenia się wprost na ten temat, bez uników, tak po męsku, jak zawsze zachęca innych.