Pora siesty 164

Moi drodzy,
wrzesień wierzga we mnie. Sinatra, gdy zbliżał się do pięćdziesiątki, śpiewał, że łagodnie wchodzi w September of my years. Wrzesień dla niego to – przynajmniej w słowach poety Sammy’ego Cahna, bo w życiu różnie bywało – czas odpoczynku w smudze miodowego światła. Spokój. Wyciszenie. Zwolnienie tempa. Nie zmierzch, ale dzień jeszcze.

Mnie wrzesień chwyta za gardło. I słyszę głos ze Wschodu: „Masz zawsze mniej czasu, niż ci się wydaje”. Słońce już nisko.

W maju, w dniu urodzin, zacząłem kolekcjonować stare zegarki. Otaczam się nimi, patrzę w ich twarze. Słucham szeptu maleńkich serc: „Co robisz ze swoim życiem?”. Czekam na wskazówki. Czy powiedzą mi, co dalej? Dokąd? Którędy?

Mam zegarek Taty. Ilekroć sprawdzam godzinę, to jakby spotykały się nasze oczy. Niewykluczone, że stary Longines był świadkiem mych narodzin. A potem nieobjętej sumy wspólnych z Tatą dni, godzin, sekund. Organizm tak skomplikowany jak zegar musi mieć chyba coś w rodzaju pamięci. Zatem przechowuje wspomnienia z – by pójść za metaforą Sinatry – maja naszego życia. W kopercie zegarka Taty szukam listu z przeszłości, mgnienia minionych słońc.

Są zegarki przedwojenne, z których każdy odmierzył wszystkie sekundy życia Mamy. I każdy świadkował Historii. Te misterne przedmioty wędrują do mnie z Berlina, Rzymu, Paryża. Czyje dłonie zdobiły? Jakie ujrzały zło, ale i jak wiele szczęścia. Jakie piękno. Jaki mrok. Jaką poznały rozkosz i rozpacz. Tak silne emocje musiały chyba w pulsie krwi z nadgarstka przeniknąć w ich filigranowe duszyczki?

Niektóre, te najdawniejsze, potrzebują szczególnej troski. Łakną czułości, jak starzy ludzie. Próbuję przejąć od nich mądrość, a z nią cierpliwość i opanowanie. To trudne.

Nie wiem, czy zostaną ze mną. Są zbyt surowe. Każdym drgnieniem pytają: „Nie tracisz czasu? Wyciśniesz życie do ostatniej kropli? Żadnej nie uronisz?”. Uronię. Tak wiele.

Sinatra rzekł: „Żyje się tylko raz. Ale tak, jak ja żyłem, raz wystarczy”. Zazdroszczę. Ja powiem pewnie: „Mało, mało…”

M.

Playlista audycji:

Wojciech Młynarski - Żniwna Dziewczyna
Kenny Rankin - A Day in the Life of a Fool
Zeca Pagodinho, Hamilton de Holanda, Yamandu Costa - Apelo
Antônio Carlos Jobim, Sting - How Insensitive (Insensatez)
Chris Botti - La Belle Dame Sans Regrets
Mietek Szcześniak - Spoza Nas
Anna Maria Jopek - On wszystko o nas wie
Seweryn Krajewski - Lubię ten smutek
Gad Elmaleh, Thomas Dutronc - Tu verras
Saleka - Selfish
Rosa Passos - Besame Mucho